Action haul!

Blog

Hallo iedereen!

Enkele dagen geleden ben ik naar een van mijn favoriete winkels geweest: de Action. En hoewel ik niet superveel gekocht heb, leek het me een leuk idee om er een haul van te maken. Ik zal jullie dus tonen wat ik gekocht heb en wat vreemd is, is dat ik deze keer geen washi tape mee heb. 😉

  • Fluffy socks

Overal waar ik kom neem ik tegenwoordig altijd fluffy socks mee. Ze zijn zo zacht en zitten supergoed! Dus heb ik deze lichtroze en lichtroze-met-donkerder-roze sokken meegebracht en ze hebben precies allemaal kleine bolletjes. Ze zijn heel aangenaam. En het is ideaal voor in de winter. Lekker gezellig…

 

  • Armband en ketting zwart

Ik weet eigenlijk niet hoe dit heet. 😛 Ik had al zo een armbandje en wou deze van de Action ook eens proberen. Het armbandje vind ik echt top en de ketting ook nog wel, maar daar twijfel ik nog een beetje over. Ik weet niet zo goed wanneer ik het ga aan doen (of ik het voor school wel aan ga doen of niet) en mijn ouders zijn er ook niet gek van. Ik kan het misschien ook gebruiken in mijn haar. Ik weet het nog niet… Maar ik vind het al bij al nog wel leuk.

 

  • Zwarte panty

Wel, dit is gewoon een panty, omdat ik, nou ja, er gewoon een nodig had. Ik weet niet waarom maar die gaan nogal snel stuk bij mij zonder dat ik er iets speciaals of zo mee doe.

20151204_201837.jpg

 

  • Waterbal pinguïn Kerstmokje

Is het een waterbal? Noemt het zo? Geen idee! 😛 Dit is mijn eerste Kerst-item en niet het laatste geloof mij. Want ja, Kerstmis en ik, is zoals Lilo en Stitch, Angelina Jolie en Brad Pitt en Nicole en Hugo; dat past perfect bij elkaar. 😉 Dit is dus een waterbal, of hoe het ook heet, en binnenin zit een pinguïn op een slee en er dwarrelt sneeuw als je er mee schut. Het lijkt wel een soort mokje. Ik vind het super schattig en het is toch wel jammer dat je het, vooral de sneeuw, niet goed ziet op de foto.

 

  • Lijm

Ik hou van DIY’s en daarvoor heb je soms lijm nodig natuurlijk! De eerste lijm heb ik al eens gekocht en was echt goed. Hij was ook op daarom dat ik nieuwe heb gekocht. 😉 Ik heb de andere ook meegebracht om eens iets anders uit te proberen. Ik denk dat die eerder wit gaat zijn, iets wateriger en misschien minder sterk. Maar dat is goed; voor sommige projecten heb je dat nodig. Maar ja, dat blijft een verassing totdat ik het gebruik natuurlijk.

 

  • Beer pantoffels

Deze zijn eigenlijk van mijn broer, maar wou ze toch even vermelden omdat ze er zo leuk uitzien!20151204_193333.jpg

 

  • Pantoffels verschillende kleuren.

Dit zijn dan mijn pantoffels. Ze zijn blauw met wit, rood en roze (wat op foto oranje lijkt) met beige aan de onderkant. Ze zitten heel goed en als je stapt lijk je letterlijk op wolkjes te lopen!

20151204_202048.jpg

 

  • X-mas houten boomstam

Toen ik dit zag kreeg ik onmiddellijk zin om een DIY te maken. Het is een houten schijf, alsof er een boom doormidden is gesneden (ik hoop van niet) en waarin X-mas staat. Ik ben er iets mee van plan voor na de examens denk ik. (Jup, zit midden in de examens. Vraag me af waar ik tijd haalde om naar Action te gaan…)

20151204_202126.jpg

 

  • Kerstmis rendier kussensloop met belletjes

Terug Kerstmis! Dit is een kussensloop met een rendier en het heeft ook glitters. En… Er hangen twee belletjes aan die rinkelen! Ik kon dit dus niet laten liggen. 😉

 

 

  • Kerstmis standbeeldje met kaarshouder

Meet Casper! Toen ik dit ventje zag staan, werd ik direct verliefd. Hij is zo schattig en mooi! En hij heeft een kandelaar waar je een kaarsje kan inzetten. Hij verliest wel wat glitters, maar dat vind ik niet erg. 😛

 

 

Zo dat was alles. Ik denk dat ik wel kan besluiten dat ik niet kan wachten tot het Kerstmis is! Houden jullie ook van Kerstmis? En van de Action?

Groetjes en voor iedereen die examens heeft: veel succes!

Give A Smile Everyday

Mijn top 10 covers

Muziek

Hey!

Ik hou enorm veel van muziek en met enorm bedoel ik dat het superbelangrijk is voor mij. Ik hou van verschillende genres, die soms heel erg verschillen. Maar wat ik altijd heb gedacht, is dat covers niets voor mij zijn. Niet zo lang geleden ben ik er echter achtergekomen dat er blijkbaar toch uitzonderingen zijn en dat vind ik fantastisch! Daarom dacht ik eraan om jullie mijn top 10 covers voor te stellen en hoewel ik vroeger er niet van hield, was het nu toch moeilijk om mijn 10 favorieten uit te kiezen. 😉

10. Demi, Hanne en R. City – Locked away

Als je in België of Nederland woont, kan je het niet missen: K3 zoekt K3. Dit liedje vond ik er uitspringen, omdat ik het liedje ‘Locked away’ echt goed vind. En het is misschien niet helemaal een cover, want de originele zangers (R. City) zingen mee, maar toch.

9. Nathalia – Nothing really matters

Nathalia is een straffe madam, dat kan je niet ontkennen. Toen ik deze zomer haar cover van ‘Nothing really matters’ hoorde was ik nog eens extra verrast, want ik vind het origineel al geweldig. En dat het gezongen is door haar maakt het helemaal compleet!

8. Chris Collins – Chains

Het origineel liedje vind ik super en het is dan ook moeilijk om dit te overtreffen en dat lukt Chris dan ook net niet, maar hij komt wel dicht in de buurt!

7. Madilyn – Titanium

Deze cover van Titanium hoor je tegenwoordig ook veel op de radio. Daarom vond ik dat deze niet mocht ontbreken.

6. 5 Seconds of Summer – Teenage Dirtbag

Ik ben een enorme fan van 5SOS! (Crazy fangirl ) Dit is het eerste liedje dat ze als volledige band zingen en hoewel het niet overal zuiver gezongen is (denk ik toch, ben geen specialist 😉 ) vind ik het wel goed! Niet te geloven dat dit liedje 4 jaar geleden online kwam.

5. Conor Maynard – Don’t you worry child

Dit liedje vind ik zo prachtig en ik zou misschien kunnen zeggen dat het één van de beste covers is dat ik van dit geweldige lied al heb gehoord.

4. Nightcore – Love me again

Bij deze kan ik zeggen dat ik het beter vind dan het origineel en niet alleen omdat ik hou van Nightcore. Ik vind het een zalig duet!

3. Sleeping With Sirens (Kellin Quinn) – Iris

Jup, dit vind ik zeker beter dan het origineel! Dit is een zeer emotioneel lied voor mij en ik vind het prachtig gezongen. Ook ben ik fan van Sleeping With Sirens,dus dat is nog een pluspunt.

2. Leroy Sanchez – Hello

Het liedje ‘Hello’ van Adele is zo populair momenteel, niet normaal. Leroy is een geweldige zanger en ik moet toegeven dat ik dit zelfs beter vind dat dat van Adele en ik hou enorm veel van Adele’s muziek. Zijn stem raakt mij zo hard dat ik een beetje sprakeloos ben!

  1. Sickick – Top 40

Deze is mijn absolute favoriet, want de zanger (en ik weet het, hij draagt een masker, maar dat vind ik wel gaaf!) combineert 16 liedjes en maakt er iets moois van. Ik ben enorm fan van zijn werk. En jup heb ook geen idee waarom het top 40 noemt als er 16 liedjes in verwerkt zijn…

Zo, dit was mijn top 10 covers! Wat vind je ervan? Als jij nog leuke liedjes kent, mag je me dat gerust laten weten. 😉

Groe(n)tjes en vergeet niet

Give A Smile Everyday

Happy Halloween! VERVOLG

Verhaal

Toen Emma terug was gekeerd, waren June en de enge Kobe plotseling verdwenen…

Emma zette de drankjes op de tafel en de inhoud gutste over de rand. Ze liet zich zakken op het bankje en begon te rillen over heel haar lichaam. Gekerfd in het bankje stond BANG? . Het bloed trok weg uit haar gezicht en ze prutste met trillende handen haar gsm tevoorschijn. Zo snel als ze kon, belde Emma het nummer van June, maar die pakte niet op. Omdat ze wel vermoedde dat June bij Kobe was, en ze daar absoluut geen vertrouwen in had, sprong ze recht van het bankje en begon onrustig rond de stopplaats te lopen. Op de meest mogelijke plaatsen ging ze kijken, want ze sloot de mogelijkheid dat de twee ergens stonden de zoenen niet uit, maar haar gevoel zei wat anders. Ze stuurde een berichtje naar June. Waar ben je? Maak me zorgen! x Een verklede zombie kwam naar haar toegelopen en ze gilde. ‘Nu niet, oké!’

Ze begon terug de tocht, die reeds terug was begonnen, te volgen, omdat June en Kobe misschien voorop waren gegaan. Plots zag Emma Maya, een meisje uit haar klas met wie ze wel overeen kwam. Ze greep haar bij de arm en zei paniekerig: ‘Maya, heb je toevallig June gezien? Of Kobe?’ Maya keek haar verward aan en antwoordde langzaam: ‘Ja… Die heb ik daarnet terug naar de sporthal zien lopen. Ze leken me nogal gehaast. Waarom? Is er iets?’ Emma schudde met haar hoofd en zei: ‘Neen hoor, maak je geen zorgen.’ Ze keerde zich vliegensvlug om en ging terug op weg naar de sporthal.

Toen ze halverwege was, hoorde ze haar gsm trillen. Ze bekeek het berichtje. Maak je geen zorgen! Ben met Kobe mee naar huis. Even kalmeerde haar hartslag, maar toen wakkerden Emma’s zenuwen terug op. Emma en June eindigden hun berichtjes altijd met een x. Dat June dit nu niet deed, leek haar niet normaal. Het werd haar duidelijk dat June dit berichtje niet had verstuurd en ze moest er niet lang bij nadenken wie dat dan wel gedaan zou hebben. Maar als Kobe June’s gsm had, dan kon dat niets goed betekenen.

Emma liep de sporthal binnen en kon nog net verhinderen dat ze uitgleed over een strook modder. Modder? In een sporthal? In de sporthal was het licht gedoofd en ze ging op zoek naar een lichtschakelaar. Ze deed het licht aan en keek eens goed rond. De turntoestellen stonden niet zoals altijd aan de kant ordelijk opgesteld, maar verspreid doorheen de zaal. Dat was toen de meisjes zich kwamen inschrijven nog niet zo geweest en de tafel waaraan de vrouw had gezeten, lag omgekeerd op de grond. Het was duidelijk dat deze niet zomaar was omgevallen. Emma naderde de tafel en ze zag een paarse sjaal liggen. Ze kon zich nog vaag herinneren dat de vrouw die vanavond aanhad. Kippenvel verspreidde zich over haar lichaam, toen ze besefte wat er misschien gebeurd zou kunnen zijn. Achter de tafel stond een deur op een kier en Emma wist uit ervaring dat die leidde naar de cafetaria. Ze gaf een duwtje tegen de deur en die ging piepend open. De cafetaria was donker en het enige licht kwam binnen via een klein raampje. Haar ogen dwaalde de ruimte rond op zoek naar de vrouw, June of Kobe. Op het eerste gezicht zag ze niets dat opviel. Toch bleven haar ogen steken op de plaats waar het maanlicht van de volle maan binnen scheen via het raampje. In de asbak op de tafel smeulde een sigaret. Emma zakte langzaam door haar knieën om onder de tafel te kijken omdat iets in haar zei dat ze daar antwoorden zou vinden, maar daar zou ze al snel spijt van krijgen. Onder de tafel lag de vrouw met opengesperde ogen. De vloer was bedekt met bloed, net zoals het gezicht van de vrouw. Emma gilde. ‘Dit kan niet. Dit gebeurd alleen in films.’ Ze mompelde dit steeds stilletjes en liep met grote stappen achteruit. Toen rinkelde haar gsm en ze nam bliksemsnel op. ‘Emma?!’ Die onderdrukte en snik. ‘June, ben jij dat?’ ‘Ja, ik ben het. Ik ben net aan mijn gsm geraakt’, antwoordde ze en Emma kon horen dat ze aan het huilen was. ‘June, waar ben je?’ Die antwoordde hysterisch: ‘Ik weet het niet! Vanaf hier zie ik uit het raam een grote appelboom. Maar dan zonder appels. Je weet wel, het is herfst. En die vrouw. Ze is dood!’ ‘June rustig. Stop met ratelen. Ik weet het. Weet je waar Kobe is?’ ‘Ja! Emma, het is verschrikkelijk! Ik…’ De stem van June viel wel en Emma hoorde geroep en gegil op de achtergrond. ‘June? June?!’ Ze riep in de gsm, maar wist dat ze geen antwoord meer ging krijgen. Emma rende de cafetaria uit en liet de vrouw liggen waar ze lag. Terug in de sportzaal zakte ze snikkend op de grond. Wat moest ze nu doen? Ze wist niet waar June was en wat er met de vrouw was gebeurd. Maar het werd haar steeds duidelijker dat haar bezorgdheid terecht was geweest en dat Kobe hierachter zat.

Opeens werd ze kwaad. Ze kon hier toch niet zitten huilen als hij misschien iets vreselijk aan het doen was met June. Emma stond vastberaden op en veegde de tranen van haar gezicht. Ze dacht na: wat had June gezegd? Ze kon een appelboom zien. De gedachte schoot door haar hoofd dat er een oude appelboom achter de sporthal stond. Ze liep de sporthal uit en ging op zoek naar de boom. Ze kon wel huilen toen ze hem zag staan en ze wandelde rond de boom. Op de boom zat een papiertje gespijkerd met daarop Je bent op de goede weg! stond. Plots weerklonk er een gil. June. Emma keek naar omhoog en zag dat er 2 verdiepingen hoger in de sporthal licht brandde. Ze rende terug naar binnen en nam de trap naar boven. Op de tweede verdieping zag ze dat ze een spoor van modder achterliet. Ze besefte nu waarom er voordien modder lag in de hal. Kobe zou waarschijnlijk voor haar naar de appelboom geweest zijn. Dat moedigde haar alleen nog maar meer aan om door te gaan en ze opende de deur naar de ruimte van waaruit je de appelboom zou zien. Het licht was uit. Emma zocht de lichtschakelaar, maar toen ze er op drukte, gebeurde er niets. Geweldig. Ze zocht de zaklamp-app op haar gsm en deed hem aan. Een smalle lichtbundel verscheen en Emma zag iemand op de grond liggen. Ze naderde twijfelend en fluisterde: ‘June? Ben jij dat?’ Toen ze geen antwoord kreeg, draaide ze het lichaam om. June keek haar met glazige, starende ogen aan. In haar handen lag een briefje. Je had gelijk. – Kobe-

Happy Halloween!

Verhaal

Haar beste vriendin June had sinds kort een nieuw vriendje. Hij heette Kobe en Emma kreeg de kriebels van hem. Ze had June al verschillende keren gewaarschuwd voor hem, maar ze lachte Emma’s bezorgdheid steeds weg. Emma was doodsbang voor hem en dat het vanavond Halloween was, hielp ook niet echt…
‘Emma, ik begrijp je gewoon niet. Waarom probeer je Kobe altijd zwart te maken?’ June zat op het bed en keek met opgetrokken wenkbrauwen naar Emma die op de grond zat met haar boeken voor zich. Die verdiepte zich nog wat meer in haar fysicahuiswerk en mompelde: ‘Ik probeer hem niet zwart te maken.’ ‘Wat is het dan?’ reageerde June lichtjes geprikkeld. Emma keek op en legde haar papieren op de grond. Ze stond op en ging zitten recht tegenover June op haar bed. ‘Weet je, hij jaagt me gewoon angst aan. Zijn hoofd zit altijd verborgen in zijn zwarte sweater en hij lacht nooit. Bovendien ziet hij er altijd heel bleek uit.’ June begon te lachen. ‘Denk je dat hij een vampier is of zo?’ ‘Niet grappig. En dan de vrienden met wie hij optrekt. Wie weet zit hij aan de drugs. Heb je al eens nagekeken of hij geen strafblad heeft?’ Emma keek haar vriendin voorzichtig aan. Die rolde met haar ogen. ‘Natuurlijk niet! Anders zou hij daarvan toch al iets gezegd hebben.’ ‘Vertelt hij je eigenlijk veel over zichzelf?’ June antwoordde iets aarzelend: ‘Nou we hebben gezoend op een fuif en nog niet echt veel gepraat, dus niet echt. Maar, ik bedoel, onze relatie is nog pril, weet je wel.’ ‘Dat weet ik.’ Emma legde een hand op haar schouder. ‘Ik wil gewoon niet dat je iets overkomt.’ ‘Dat vind ik heel lief van je, maar ik vertrouw hem. En daarbij, het is niet dat hij een of andere enge moordenaar is, hé.’ Ze gaven elkaar een knuffel, maar Emma was nog steeds niet overtuigd.
Ineens sprong June op en trok Emma van het bed. ‘Kom op, Emma. Het is Halloween vanavond en in de stad gaat een Halloweentocht door. Laten we ons klaarmaken, dan kunnen we er nog naartoe gaan.’ Emma glimlachte. Typisch June, die was dol op Halloween. Emma niet echt, maar dacht dat het wel een goede manier was om haar aandacht af te leiden van Kobe. ‘Oke.’ Ze opende haar reusachtige kleerkast. ‘Dresscode: zwart!’
Ze stapten uit de auto en haastten zich naar de gemeentelijke sporthal. Emma had een zwarte gescheurde jeans en een zwarte fluffy pull aangetrokken en haar bruine haar was vastgebonden in een staart. June droeg een mooi zwart jurkje en haar blonde haren vielen over haar schouders. Eens in de sporthal schreven ze zich in voor de tocht. De vrouw aan de kassa zei: ‘Ga maar naar buiten. De tocht gaat dadelijk beginnen.’ ‘En waar moeten we precies zijn?’ vroeg June. ‘Ik toon jullie wel de weg.’ Een zware stem klonk van achter hen. ‘Hey, Kobe! Wat doe jij hier?’ June glimlachte naar hem. Hij had weer zijn kap over zijn hoofd en je kon amper zijn donkere ogen zien. Hij had geen vrienden bij zich en dat vond Emma nogal vreemd. Ze had Kobe nog nooit gezien zonder zijn vrienden. Ze rilde. Ze liepen samen naar buiten en June giechelde toen Kobe iets fluisterde in haar oor. Ze stootte Emma vriendschappelijk aan en lachte. ‘Weet je Kobe, Emma vindt je een creep!’ Emma keek haar vriendin geschrokken aan. Die lachte naar haar en fluisterde zodat Kobe het niet kon horen: ‘Kom op ontspan je. Vanavond is het feest!’ June keek hem aan en zei glimlachend: ‘Ze denkt dat je een enge moordenaar bent.’ Emma keek haar kwaad aan. Kobe grijnsde en zei: ‘En dat op Halloween…’

Het was pikdonker en het begon lichtjes te miezeren. De tocht begon en Emma, June en Kobe volgden. Het was een typische Halloweentocht met ‘wezens’ die hun probeerden te doen verschieten en June vond het geweldig. Maar Emma voelde zich echt niet op haar gemak en ze had Kobe al verschillende keren haar kant zien uitkijken, wat haar absoluut niet beviel. Ze waren aangekomen bij een punt waar de tocht even stopte om iets te drinken of te eten. ‘Willen jullie iets hebben om te drinken?’ vroeg Emma. Ze wou absoluut even weg van Kobe. ‘Voor mij graag een cola. Jij iets, Kobe?’ vroeg June. ‘Nee, dank je’, antwoordde hij. ‘We wachten hier wel aan dit tafeltje’ , zei June en ze ging zitten aan een houten tafeltje onder een boom. Kobe ging recht tegenover haar zitten. Ze knipoogde naar Emma. Die liep naar een drankstand en bestelde de drankjes. Toen ze terugging, zat er niemand meer aan het houten tafeltje.

Hallo iedereen!

Hallo iedereen!

Dit is mijn eerste echte blogpost, eng hé? Maar ik heb er zin in! Laat ik mezelf even kort voorstellen. 😉

Ik ben een 16-jarig meisje uit België en hou enorm veel van muziek en dans. Ik ben lichtjes verslaafd aan YouTube en aan Youtubers. (Geen idee wat ik bedoel? Misschien zeggen de namen Tyler Oakley, Connor Franta, Thatcherjoe en IISuperwomanII je iets…)

Ik moet toegeven ik ben niet zo handig, maar verbazend genoeg heb ik nog nooit iets gebroken. Maar, geloof mij, er mag geen steen ietsje uitsteken of ik strompel erover! Ik ben dus niet zo handig, maar ik vind het wel leuk om dingen te maken, zogezegd knutselen. DIY ❤

Niet zo heel lang geleden ben ik erachter gekomen dat ik ook hou van schrijven. Je kent het wel, zo van die vreselijke opdrachten van Nederlands voor school, wel dat bedoel ik dus niet! 😛 Schrijven van verhaaltjes vind ik super (en mijn droom is dan ook om ooit een boek te schrijven en uitbrengen). Mijn spelling is echter niet zo goed… Maar ik doe mijn best en de spellingscorrector is mijn vriend! XD

Daarom wil ik deze blog gebruiken om te schrijven (logisch, meisje, wat ben ik slim). Ik zal zowel korte verzonnen verhaaltjes als langere posten en misschien zoiets als dit, gewoon over mezelf, een typische blog. Ook zou ik graag anoniem blijven, ik ga mijn echte naam dus niet vermelden en namen van vrienden en familie in mijn blogs zullen ook verzonnen zijn. Ze zouden natuurlijk kunnen verwijzen naar personen die echt bestaan…

Ik hoop dat ik een glimlach op jullie gezicht kan toveren of jullie verassen. Ik hoop dat dit een relatief positieve plaats zal zijn waar we allemaal onszelf kunnen zijn! 🙂

Je kan me ook altijd suggesties geven voor onderwerpen of thema’s waar ik zou over  kunnen schijven en ik zal er met plezier eens over nadenken. 😉

Groe(n)tjes en vergeet niet

Give A Smile Everyday

You’re worth it!

Muziek

You’re more than labels, more than pain. Baby, you’re more than your mistakes. And you’ve got something to say.

When will you realize? Baby, you’re worth it. You don’t have to do anything to earn it. Baby you’re perfect. You deserve it. When will you see what I see and realize you’re worth it?