Rust zacht Chester Bennington

Vorige week donderdag zag ik een bericht verschijnen dat meldde dat Chester Bennington van Linkin Park gestorven zou zijn. Ha ha, was mijn eerste gedachte. Tot het tot me doordrong dat het nieuws echt was, en Chester inderdaad overleden was. Dit was een shock voor mij, maar ook voor alle fans en de muziekwereld. Het moet vreselijk zijn voor zijn familie. Praten helpt, zeggen ze altijd. Dus dat ga ik nu doen: praten over Chester.

Ik ga niet zeggen dat ik elk liedje van Linkin Park ken of dat ik de grootste fan ben die er bestaat, want dat is niet waar. Maar moet je een superfan zijn van iemand om geshockt te zijn als deze persoon overlijdt? Het ergste van al, is dat er mensen zijn die zijn dood nog grappig vinden, of zeggen dat hij geen medeleven verdient, want hij was toch zelf de oorzaak van zijn dood?

Chester kampte al sinds zijn jeugd met een depressie en heeft een alcohol- en drugsverslaving gehad. Zijn ervaring met donkere gedachtes verwerkte hij in de liedjes van LP, die al veel mensen hebben geholpen. Ik ken verschillende mensen die troost vonden in zijn lyrics, net als ik trouwens. Hij vond zijn fans het belangrijkste en ik vind dat dat iets is wat we moeten onthouden.

Zoals hij in het liedje ‘Leave out all the rest’ zingt:

‘When my time comes, forget the wrong that I’ve done. Help me leave behind some reasons to be missed.

Hij heeft zoveel mensen gered en jammer genoeg kon hij niet zichzelf redden. Ik snap langs de ene kant wel dat mensen boos zijn, maar ik zou zijn keuze niet egoïstisch noemen. Iemand die zelfmoord pleegt, doet dat omdat ie geen andere uitweg meer ziet of denkt dat mensen beter af zijn zonder hem/haar. Sommige reacties zijn gewoon respectloos en dat vind ik niet kunnen. Het kan zijn dat je geen fan bent van Chester of wat dan ook, maar blijf ten minste respect hebben. Voor hem en zijn geliefden. Wat moeten die denken als ze al jouw haat lezen? Denk je niet dat ze het al moeilijk genoeg hebben.

Als ik nu opnieuw naar het nieuwe album van Linkin Park luister, ben ik zo geëmotioneerd. Het lijkt wel dat het vol ‘hints’ zit, maar elk album dat LP ooit gemaakt heeft, zit vol van deze donkere gedachten. Als we echt hadden geweten wat zijn plan was, zouden we hem tegengehouden kunnen hebben? Dat zullen we nooit weten, want voor hem is het jammer genoeg te laat.

Maar voor ons is het dat nog niet. Heb je suïcidale gedachten of ken je iemand met die gedachten? Zoek dan zeker hulp en weet dat je er niet alleen voor staan. Er zijn mensen die om je geven en onthoud dit: zelfmoord is nooit een optie. Praten helpt en als je niet persoonlijk durft praten met iemand, schrijf dan naar iemand. En als je wil praten met een onbekend persoon kan je bellen naar de zelfmoordlijn 1813 in België of 113 in Nederland. Het je kan ook online chatten met bijvoorbeeld ervaringsdeskundigen. Moest je er iets aan hebben: je kan me altijd bereiken via giveasmileeveryday@gmail.com . Je bent niet alleen. Ook als je denkt dat iemand aan zelfmoord denkt: praat met die persoon, of wees er gewoon.

‘Cause just because you can’t see it doesn’t mean it isn’t there.

Zelfmoord is geen gemakkelijk onderwerp, maar ik vind dat het taboe moet verdwijnen zodat mensen sneller hulp zoeken en zodat mensen sneller en beter hulp krijgen. Cause…

If they say: ‘Who cares if one more light goes out in a sky of a million stars?’ It flickers, flickers. ‘Who cares when someone’s time runs out, if a moment is all we are?’ We’re quicker, quicker. Who cares if one more light goes out? Well I do!

Rust zacht Chester. Mijn gedachten en gebeden zijn bij jou en je familie, vrienden en fans. Mijn gedachten zijn ook bij iedereen die ooit iemand verloren heeft aan zelfmoord of bij iedereen die zelfgedachten heeft of gehad heeft. Ik weet dat het nu misschien niet zo lijkt, maar alles zal in orde komen. It will be okay. Stay alive, please. It’s worth it, I promise!

Dingen gaan veranderen!

Hallo iedereen. Ik ben terug! Na iets minder dan een maand bewust afwezig te zijn, ben ik eindelijk terug. En er gaan enkele dingen veranderen!

Kalm, kalm, geen paniek. Ik zal het allemaal uitleggen. Maar eerst: hey, ik ben terug in blogland! Sinds vrijdag ben ik terug van mijn vakantie in het zuiden van Frankrijk van 3 weken. Ik was bewust even gestopt met bloggen, om al de tijd in mezelf te steken en tot rust te komen. Ik heb de laatste maanden veel last gehad van stress, dus dit was zeker nodig. Ik ben nog niet waar ik wil zijn, maar ik vind wel dat het al beter gaat met me dus dat is geweldig!

In Frankrijk heb ik heel wat leuke dingen gedaan. Zo ben ik eens naar Nîmes geweest, waar ik natuurlijk eens langs de Sephora moest passeren, en zijn we een soort van zoutmijnen gaan bezoeken. Hier had men roze meren en wow, wat vind ik deze mooi.

Mijn oma is ook een weekje geweest en toen we haar zijn gaan halen in het station van Mompelier, heb ik mijn eerste ontruiming meegemaakt. De politie beval iedereen om naar buiten te gaan en de civiele bescherming kwam toe in beschermende kledij. Ik moet toegeven dat ik toch stond te trillen op mijn benen van de schrik. Maar het was snel opgelost, dus het zal wel niet zo ernstig geweest zijn.

Ik was op vakantie naar een andere plaats dan normaal en zag Jace dus niet meer, maar ik denk dat ik er vrede mee heb.

Op deze plaats hadden we beter internet, dus was ik wel nog actief op Instagram en heb ik ook alle blogberichten van de mensen die ik volg gelezen. Maar het schrijven, wat heb ik dat gemist seg! En nu ben ik terug met verschillende ideetjes. Er zal wat veranderen, zoals je waarschijnlijk al door had door de titel. Maar geen paniek, want er gaat niet super veel veranderen, althans dat vind ik.

Ten eerste is mijn lay-out veranderd. Ik verander vaak van gedacht, dus het is mogelijk dat deze in de toekomst nog wat gaan veranderen. Mijn menu staat nog niet helemaal in orde (hebben nog geen inhoud) en dit komt omdat er een paar andere categorieën zijn bijgekomen en ik er enkele heb weggedaan. In het menu kan je dus een beetje zien wat er gaat gebeuren of waarover ik ga schrijven.

Capture

Het is niet dat er zoveel gaat veranderen, want ik zal nog vaak hetzelfde genre van berichten schrijven, maar nu zullen er ook dingen geschreven worden die in deze categorieën kunnen. Het zijn enkele ideetjes die ik al lang heb, maar waarvoor ik nog een naam of categorie zocht.

Zo zal ik nog steeds reviews schrijven, maar meer dan anders, want ik hou steeds meer van make-up en wil daar dus meer berichten aan besteden.

Ook wil ik elke maand of zo een blogpost plaatsen met mijn favorieten, maar hier wil ik ook praten over mijn favorieten in het algemeen, zoals YouTube en muziek. Je weet misschien dat ik aan het twijfelen was om een extra blog te maken waarop ik zou schrijven over de mensen waarvan ik fan ben. Dit zou dan ook een Engelse blog worden. Maar ik heb dus besloten om dat niet te doen en gewoon hier te schrijven over mijn idolen. Favorieten op verschillende vlakken dus!

Ik maakte al af en toe DIY’s en deze wil ik nu zeker blijven doen. Ik wil ook mijn nail art online plaatsen, omdat ik heel graag bezig ben met nagellak, maar het redelijk weinig doe.

Ik hou enorm van lezen en daarom zullen er ook blogberichten komen over boeken. Zo wil ik zeker elke maand plaatsen wat ik gelezen heb die maand.

Er zijn al veel berichten online gekomen die Alex heeft geschreven onder de naam ‘Pimp that mind’. Dit verandert nu in ‘Alex schrijft’ en zal nog steeds dezelfde inhoud hebben. De eerstvolgende keer komt er echter een interview met Alex, zodat jullie haar een beetje beter leren kennen.

En er blijven nog steeds af en toe verhalen en gedichten verschijnen.

Mijn ‘gewone’ berichten zullen niet verschijnen onder een categorie, maar gewoon, ja verschijnen. Wat je bijvoorbeeld al kan verwachten zijn de 2 laatste blogposten over mijn italiëreis, een blog over Chester (daar moet ik gewoon nog even over schrijven), over heteroprideday, zelfbeschadiging, godsdienst, single zijn en een 5-delige serie over make-up. Ik heb nog veel ideetjes!

En ik denk het laatste nu, is dat ik ga schrijven onder een pseudoniem Lorien. Het is heel raar om mezelf een andere naam te geven, maar het is gebeurd. 😉 De naam van mijn blog blijft wel hetzelfde, maar ik lijk het toch persoonlijker te vinden als je iemand ziet reageren met een naam.

Zo, dat was het dan voorlopig. Hopelijk zijn jullie even enthousiast als ik en kijken jullie uit naar wat er nog gaat komen. Als je nog vragen hebt, mag je die natuurlijk stellen. En by the way, fijne vakantie!

Frankrijk en Jace

Op het moment dat jullie dit lezen, zit ik in het zuiden van Frankrijk, op vakantie naar een andere plek dan normaal. Dit jaar is het eerste jaar dat we naar ergens anders gaan.

Meer dan tien jaar gingen we op vakantie naar dezelfde plaats in Frankrijk. Dat was altijd wel leuk en ik leerde er ook Jace kennen. Over Jace heb je misschien al enkele blogberichten gelezen. Maar het was tijd voor iets anders en ik heb er wat dubbele gevoelens over. Ik weet niet wat die andere plaats gaat brengen of hoe het daar gaat zijn. Wat ik wel weet, is dat Jace er niet zal zijn.

Dit betekent dus dat ik hem dit jaar niet meer terug zal zien en als ik eerlijk toegeef, denk ik niet dat dat ooit nog gaat gebeuren, als ik zie hoe weinig contact we nu hebben. Misschien is dat wel goed, want we hebben wel veel meegemaakt en soms is het goed om een hoofdstuk af te sluiten. Iets of iemand loslaten betekent niet altijd opgeven.

Een beetje twijfel hier dus! Maar ik ga proberen om er een geweldige 3 weken van te maken. Ik weet nog niet of ik internet ga hebben, dus er bestaat een grote kans dat ik 3 weken afwezig zal zijn. En ik mis het altijd enorm om te bloggen, maar misschien is het eens  goed om even op adem te komen en even te stoppen. En dit terwijl ik nog heel veel ideeën heb en ik wil graag ook nog mijn Italiëreis verder beschrijven en natuurlijk mijn Q&A over zelfbeschadiging afmaken. Maar ik denk dat dat even zal moeten wachten. Maar geen zorgen, ik kom terug. Je bent nog niet van me af!

Hetero pride day?

Hallo iedereen!

Onlangs was de hashtag #heteroprideday trending op Twitter en ik vroeg me af wat jullie denken over een pride day voor hetero’s? Ik wil er graag een blogpost aan wijden dus daarmee dat ik even wil weten wat jullie hierover denken.

Groetjes xx

Afgestudeerd

Het is zover! Mijn tijd op de middelbare school zit erop.

IMG_20170629_160308_419

Maandag kregen we het officiële berichtje waarin onze klastitularis ons liet weten of we geslaagd waren. En ja hoor, ik ben geslaagd! Ik heb heel wat stress gehad en je kan niet geloven hoe blij ik ben dat het eindelijk voorbij is. Versta me niet verkeerd; ik heb een fantastische schooltijd gehad in het middelbaar. Er waren natuurlijk ook veel ups en downs, maar dat is gewoon het leven. Het laatste jaar begon wel wat een beetje te veel van het goede te zijn, want iedereen was het gewoon beu. De school, de taken, de toetsen en examens en zoveel meer.

Ik ben afgestudeerd in de richting Latijn Wiskunde en ik ben zo blij dat het me gelukt is. Vele mensen zullen misschien denken dat het middelbaar niet veel voorstelt in je leven, en waarschijnlijk is dat ook zo, maar nu voelt dat wel zo. Ik vind dat ik trots moet zijn op wat ik bereikt heb, want toen ik 2 jaar geleden koos om toch een wiskunderichting uit te gaan, was mijn familie het daar niet echt mee eens. Maar nu heb ik bewezen dat ik het toch kon. Ik vond deze quote terug, een quote die ik 2 jaar geleden maakte en die ik steeds in mijn gedachten hield. Blijf steeds geloven in jezelf, ook al is dat niet makkelijk.

20170628_124412

Ik vat het nog niet helemaal dat het echt voorbij is, die tijd van het middelbaar. Ik herinner me nog perfect de eerste dag dat ik een stap zette in de middelbare school. Eng vond ik dat behoorlijk eng, want ik kende helemaal niemand in mijn klas. Maar als ik nu terugkijk, heb ik daar wel mijn beste vrienden leren kennen. We hebben vele mooie momenten, maar ook minder mooie, beleefd en ik denk niet dat ik het anders zou doen of willen, als ik het middelbaar kunnen overdoen. Ik ben er gegroeid, maar het is tijd om een hoofdstuk af te sluiten. Nu is het tijd voor iets anders!

Eerst heb ik 3 maanden vakantie en daarna begin ik aan een studie aan de universiteit. Daar zal je zeker nog wat over lezen. Maar voor nu is het even tijd om alles terug op een rijtje te zetten en te ontspannen, ook op blogvlak. Zodat ik er nadien weer volop voor kan gaan!